صنعت خوراک دام و طیور از گروه‌های مختلفی از افزودنی‌ها استفاده می‌کند که هرکدام هدف متفاوتی دارند. شناخت انواع افزودنی خوراک کمک می‌کند محصول متناسب با نیاز واقعی جیره انتخاب شود.

آنزیم‌ها

آنزیم‌ها می‌توانند برای کمک به تجزیه برخی ترکیبات موجود در خوراک مورد استفاده قرار گیرند. انتخاب نوع آنزیم به مواد اولیه و ساختار جیره وابسته است.

پروبیوتیک‌ها و پری‌بیوتیک‌ها

این محصولات در برنامه‌های تغذیه‌ای با هدف حمایت از شرایط مناسب دستگاه گوارش و مدیریت جمعیت میکروبی مورد توجه قرار گرفته‌اند. فرمولاسیون، سویه‌ها و میزان مصرف از عوامل مهم در ارزیابی این محصولات هستند.

اسیدیفایرها

اسیدیفایرها معمولاً بر پایه اسیدهای آلی یا ترکیبات مشابه تولید می‌شوند و در برخی برنامه‌های تغذیه‌ای برای مدیریت شرایط خوراک و دستگاه گوارش استفاده می‌شوند. اسیدیفایر طیور یکی از گروه‌های تخصصی این محصولات است.

توکسین بایندرها

توکسین بایندرها برای مدیریت برخی مایکوتوکسین‌های موجود در خوراک استفاده می‌شوند. نوع ترکیب فعال و توانایی محصول در جذب یا مدیریت سم مورد نظر اهمیت زیادی دارد.

ضد کپک خوراک

محصولات ضد کپک برای کمک به کنترل رشد قارچ در مواد اولیه و خوراک استفاده می‌شوند.

با این حال، کنترل رطوبت و شرایط انبار همچنان مهم‌ترین بخش مدیریت خطر کپک است.

چگونه افزودنی مناسب را انتخاب کنیم؟

ابتدا باید مشکل مشخص شود. سپس نوع محصول، ماده فعال، مقدار مصرف و سازگاری با جیره بررسی شود. استفاده همزمان از چند افزودنی نیز باید با دقت انجام شود؛ زیرا برخی ترکیبات ممکن است همپوشانی داشته باشند.

نقش کنترل کیفیت

هیچ افزودنی نمی‌تواند جایگزین کنترل کیفیت مواد اولیه شود. خرید مواد اولیه سالم، نمونه‌برداری، مدیریت انبار و کنترل رطوبت باید در کنار استفاده از محصولات تغذیه‌ای انجام شوند.